Al meer dan tien jaar draait het dorpsrestaurant in Riemst op de inzet van trouwe vrijwilligers. Wat begon met een kleine groep bezoekers, is uitgegroeid tot een warme ontmoetingsplek voor meer dan 130 mensen per week. Achter de schermen en in de zaal zorgen heel wat vrijwilligers voor een vlotte werking en een gezellige sfeer. We spraken met Albertine Cuypers, Jenny Peters, Anne-Marie Cillissen en Corine Thans over hun engagement.
Hoe zijn jullie betrokken geraakt bij het dorpsrestaurant?
Albertine: “Het dorpsrestaurant is gestart in 2012. Ik ben in december van datzelfde jaar begonnen en kom sindsdien elke week helpen. Dat betekent dat ik hier al bijna veertien jaar vrijwilliger ben.”
Jenny: “Ik ben gestart via een opendeurdag. Na een paar maanden vroegen ze of ik wou helpen, en dat beviel me zo goed dat ik hier nog altijd ben.”
Anne-Marie & Corine: “Anne-Marie is er al bij sinds 2012 en staat altijd in de keuken,” vertelt Corine. “Ikzelf ben gestart in 2016 en help waar het nodig is. Je kan me gerust een manusje-van-alles noemen.”
Wat houdt jullie vrijwilligerswerk precies in?
Albertine: “Ik sta vooral in voor de drankbediening. Omdat ik hier al zo lang kom, ken ik de mensen goed. Vaak weet ik al wat iemand wil drinken nog voor ze het vragen. Daarnaast help ik ook met borden uitdragen wanneer dat nodig is.”
Jenny: “Ik doe eigenlijk van alles: tafels dekken, koffie klaarzetten en mensen verwelkomen. Maar het fijnste vind ik het contact met de mensen en luisteren naar hun verhalen.”
Anne-Marie: “Als ik aankom, zet ik eerst de oven aan en haal ik de borden uit de kast. Dat zijn hele stapels. Ik zorg ervoor dat ze warm zijn en mooi gevuld worden zodat alles klaarstaat voor de bediening.”
Je leert de mensen hier zo goed kennen dat je hun drankje al klaarzet vóór ze het vragen.
Wat maakt dit vrijwilligerswerk zo bijzonder voor jullie?
Albertine: “Het contact met de mensen. Vroeger had ik een sportcafé en dat sociale contact miste ik. Hier heb je dat opnieuw: mensen ontvangen, babbelen en iedereen kennen. Dat doet echt deugd.”
Jenny: “Je hoort hier zoveel verhalen. Mensen voelen zich op hun gemak en dat maakt het werk heel dankbaar.”
Anne-Marie & Corine: “De gezelligheid en het feit dat we goed met elkaar overeenkomen. We vormen een hecht team, ook in de keuken.”
Hoe zien jullie het dorpsrestaurant vandaag?
Albertine: “In het begin kwamen er zo’n 30 à 40 mensen. Vandaag zijn dat er meer dan 130 per week, verdeeld over twee zalen. Dat toont hoe belangrijk dit initiatief is. Voor veel ouderen is dit hun belangrijkste sociale moment van de week.”
Wat is de grootste uitdaging?
Albertine: “Nieuwe vrijwilligers vinden is niet gemakkelijk. Mensen hebben het drukker dan vroeger. En we bereiken niet alle ouderen die hier eigenlijk baat bij zouden hebben. Sommigen durven de stap niet zetten.”
Anne-Marie & Corine: “We hopen vooral dat dit vrijwilligerswerk blijft bestaan en dat we het nog lang mogen doen.”
Wat zouden jullie zeggen tegen mensen die het dorpsrestaurant nog niet kennen?
Albertine: “Kom gewoon eens langs. Je zal merken dat het hier warm en gezellig is. Niemand hoeft hier alleen te zijn.”
Jenny: “Misschien kunnen bezoekers gewoon iemand meebrengen. Zo is er al eens iemand gekomen die eerst twijfelde, maar nu heel blij is dat ze die stap gezet heeft.”
Benieuwd naar de werking van dorpsrestaurant Riemst?
Kom gerust eens langs voor een maaltijd, een babbel of om vrijwilliger te worden. Iedereen is welkom! Meer info vind je op www.riemst.be/dorpsrestaurants
![(vergroot foto)]()
